மத்திய கிழக்கு பிராந்தியத்தில் நிலவும் பதற்றங்களைத் தணிப்பதில் சீனா ஒரு முக்கிய சமரசக்காரராக (Mediator) உருவெடுத்து வருவதை இந்த நகர்வு உறுதிப்படுத்துகிறது. ஏற்கனவே ஈரான் மற்றும் சவுதி அரேபியா இடையிலான உறவைச் சீர்படுத்திய சீனா, தற்போது ஈரானுடனான தனது தொடர்புகளை மேலும் வலுப்படுத்தி வருகிறது. அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத் தடைகளுக்கு மத்தியிலும் ஈரானின் பொருளாதாரத்திற்குத் துணையாக இருக்கும் சீனா, இப்பிராந்தியத்தில் தனது அரசியல் செல்வாக்கை நிலைநிறுத்த முயற்சிப்பதையே இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் காட்டுகின்றன.

மறுபுறம், டொனால்ட் டிரம்பின் வருகையானது ஈரானுடனான அணுசக்தி ஒப்பந்தம் மற்றும் பிராந்திய பாதுகாப்பு விவகாரங்களில் மீண்டும் ஒரு இறுக்கமான சூழலை ஏற்படுத்தக்கூடும் என அரசியல் விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர். டிரம்ப் தனது முந்தைய ஆட்சிக் காலத்தில் ஈரான் மீது கடுமையான அழுத்தங்களைப் பிரயோகித்தவர் என்பதால், அவரது வருகைக்கு முன்பாகச் சீனாவுடன் ஆலோசிப்பது ஈரானுக்கு ஒரு பாதுகாப்பு அரணாக அமையலாம். அதேவேளை, சீனா ஒரு நடுநிலையான சமரசக்காரராகச் செயல்படுகிறதா அல்லது தனது சொந்த நலன்களுக்காகச் செயல்படுகிறதா என்ற கேள்விகளும் எழுந்துள்ளன.

இந்தத் தூதரக நகர்வுகள் சர்வதேச அளவில் அதிகாரப் போட்டியை மாற்றியமைக்கும் வல்லமை கொண்டவை. அமெரிக்காவின் ஆதிக்கம் நிலவும் பகுதிகளில் சீனாவின் தலையீடு அதிகரிப்பது, உலகளாவிய புவிசார் அரசியலில் ஒரு புதிய சமநிலையை உருவாக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தப் பேச்சுவார்த்தையின் முடிவுகள் மற்றும் டிரம்ப் மேற்கொள்ளப் போகும் அரசியல் நகர்வுகள் வரும் வாரங்களில் மத்திய கிழக்கின் அமைதி மற்றும் பொருளாதாரத்தை நிர்ணயிக்கும் முக்கிய காரணிகளாக விளங்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.